fsrc Columns - Schrijven en Schrappen

Van Lotje getikt

Er is niks mis met mijn moeder

‘Als ze weer een haakje vindt om over vroeger te praten, dan halen we haar gewoon weer terug naar het gespreksonderwerp, oké?’ vraag ik als we langs de brug Deventer inrijden.
Mijn lief knikt instemmend. We weten allebei dat mijn moeder het onnavolgbare talent heeft om in elk gesprek een aanleiding te vinden om enthousiast over haar jeugd of zelfs die van haar ouders te praten. Als ik haar iets vraag over mijn eigen kindertijd, lijkt ze zich daar maar snippertjes van te herinneren.

Lees meer

Stoppen met wat niet werkt

Maandag 7 januari 2019. Ik kijk terug op een maand waarin ik nauwelijks heb gewerkt. Dankzij een geweldige mindfuck die ik zelf had bedacht: ik plande alle opdrachten een maand later in zodat ik in elk geval een lekkere drukke werkweek – daar is mijn brein dol op – in...

Lees meer

Ik stop

Donderdag 6 december 2018. Tranen stromen over mijn wangen en ik kijk met een lege blik op het scherm. Waar ben ik mee bezig? Waarom? Voor wie, voor wat? Ik voel me zwaar. Zwaarmoedig. Zwaar, moedig? Ik verberg mijn gezicht achter mijn handen, ook al is er niemand die...

Lees meer

De verbouwing

Of ik mevrouw Oudenhand naar het ziekenhuis in Oosterhout wil begeleiden. Een dag van tevoren bel ik mevrouw Oudenhand om het programma door te spreken en ze rekent hardop terug. ‘Tien over half elf in het ziekenhuis. Dan moet ik de taxi om half tien hier hebben want...

Lees meer

Wipvogelschieten

Ik heb amper mijn eerste vrijwilligersklus gedaan of ik heb een uitnodiging voor het Jaarlijkse Vrijwilligers Uitstapje te pakken. Lucky me.Ik mag kiezen uit twee activiteiten: een excursie bij een kwekerij of wipvogelschieten. De keuze is snel gemaakt. De dag van het...

Lees meer

Mevrouw Oudenhand

Ze staat al in de gang bij haar voordeur op me te wachten. Haar ademhaling klinkt zwaar en ze laat zich met moeite zakken in de rolstoel die ik voor haar heb uitgeklapt. Ik volg haar aanwijzingen om haar gezwollen voeten voorzichtig op de beugels te...

Lees meer

De Tandarts

‘Maar je mag ook blijven slapen de avond ervoor…’ Mijn moeders uitnodiging hangt even in de lucht tussen Deventer en Breda. Ik denk aan het kamertje met het logeerbed waar mijn vader zijn laatste middagdutje heeft gedaan. Nee bedankt. Als ik om half zes ’s...

Lees meer

Maffiamoeder

Haar kleine oogjes stralen in het gerimpelde gezicht. Ze kijkt om zich heen en haar blik blijft steeds op een andere bilpartij kleven, volgt die een tijdje om dan grinnikend commentaar te leveren. ‘Ik moest vroeger een korset dragen van mijn moeder. Al dat...

Lees meer

Hoera: van thuiswerken naar nieuw kantoor!

(En wat dat met mij doet) De eerste weken moet ik erg wennen en doe ik er uren over voordat ik klaar ben om naar mijn werk te gaan. Naar mijn nieuwe kantoor. Het liefst had ik mijn hele werkplek van thuis opgepakt om op de nieuwe locatie neer te zetten....

Lees meer

Waar is de uitgang?

‘Wat is bloggen eigenlijk?’ Ik kijk de man tegenover me aan en zie aan zijn serieuze gezicht dat het geen grapje is. Ze bestaan dus nog, denk ik en ik vertel over zoeken, vinden en gevonden worden. Over onderwerpen, schrijven en van je laten horen. Als de...

Lees meer

Negenentachtig

Om de beurt vallen we bij haar binnen en de huiskamer vult zich met de vertrouwde dynamiek van ons gezin. Allemaal ouder maar ieder nog zijn eigen rol in het spel. Voordat ik koffie zet, maak ik de koffiekan schoon met een schuurspons en Jif en doen we de...

Lees meer

Tatoeage

Het is warm in mijn achtertuin en ik draag al een paar dagen niets anders dan een bikini. Ik zet de tuinstoel in het luie standje. Zweet parelt op mijn bovenlip. Een beetje daas staar ik voor me uit. De zenuwpijn trekt vierentwintig uur per dag van mijn...

Lees meer

Zeg, wat doe jij eigenlijk?

‘Ik schrijf liedjes en ik ben zangcoach,’ zegt ze met prachtige heldere stem. Ik vang nog iets op over tv programma’s zoals Idool, X-factor en The Voice Kids. Ze zegt het achteloos maar het maakt indruk op de groep. Haar glanzend zwarte haren vallen soepel...

Lees meer

Neutraal

‘De werkelijkheid is altijd neutraal,’ zegt onze coach en ze kijkt ons om de beurt aan. ‘Wij geven betekenis aan gebeurtenissen met onze gedachten en gevoelens. Maar de werkelijkheid is altijd neutraal. Bovendien kun je aan situaties die gebeurd zijn niets meer...

Lees meer

Dankbaar

‘Wie heeft er gereden?’ vraagt mijn moeder. ‘Jij?’ Ze kijkt beurtelings naar mij en naar mijn lief. ‘Ik,’ zegt hij, ‘Lotty laat zich graag rijden.’ Ik negeer zijn opmerking en mijn moeder heeft het niet gehoord. ‘Hoe lang doe je er over?’ ‘Eén uur en...

Lees meer